"เอ่อ..นี่กรูก็สู้ชีวิตเหมือนกันนิ" เป็นความคิดที่ผ่านมาในหัวหลังจากที่ต้องลากกระเป๋า 23กิโลสองใบ, หนึ่งกระเป๋าถือ และหนึ่งกระเป๋าสะพาย และเดินไปขึ้นแท็กซี่ประมาณ 200 เมตร เนื่องจากจุดจอดรับส่งรถบัสและแท็กซี่ไม่ได้อยู่จุดเดียวกัน
ที่เดิ๊นที่สุดคือตอนข้ามถนนแล้วมีรถตู้บีบแตรใส่ "อ้าวอีนี่! ก็เห็นอยู่ว่าของกูเยอะ จะให้กูวิ่งข้ามรึไง สราด!"แต่แล้วก็นึกได้ว่า มันไม่รู้เรื่องหรอก เลยได้แค่เจ็บใจและคิดว่า ฝากไว้ก่อนเหอะ พูดได้เมื่อไหร่แม่จะด่าเป็นไฟเลย
หลังจากที่รอดชีวิตจาก Seoul Staion มาถึงบ้านพัก ก็ต้องมาตกใจที่ห้องมีขนาดเล็กมากกกกกก สามคูณสี่เมตร!! ที่จะเดินยังไม่มี อร๊ายยย!!!! รมย์เสีย เจ้าของบ้านคงเห็นหน้าของโอมที่ตกใจ เลยพาไปแลี้ยงบะหมี่ปลอบใจ พร้อมบอกว่า ชั้นหวังว่าเธอจะไม่ย้ายไปไหนนะ, ฮืออออ.....เศร้า T^T
เอาน่า สาวน้อยตัวเล็ก ๆ ผอมบาง ปราดเปรียวอย่างโอม ไม่ต้องการ space มากนักหรอก ชิมิ ชิมิ
ตอบลบกร๊ากๆๆๆๆ โอมไม่แน่ใจเรื่องตัวเล็กๆ ผอมบางหรอกนะคะ แต่มันเล็กมากกกกจริงๆค่ะคุณ Pixel 3x4 เมตรเนี่ย มีห้องนำ้ในตัวดด้วยนะ!!
ตอบลบถ้าอยู่ไม่ไหวเอาตีนถีบกำแพงขยายห้องเลยนะ ป้าแกค้ากำไรเกินควรปะวะ
ตอบลบหรือว่านี่คือราคาปกติ ที่ดินมันคงโคดดแพงเลยนะ
โอมว่ามันปกตินะ แต่มันอยู่กลาง Daehangro เรยแล้วรวมทุกอย่างพร้อมอาหารเช้าเย็น โอเคหละ ทำจาย
ตอบลบส่วนไอ้ถีบกำแพงเนี่ย คิดว่าข้างๆห้องกำลังทำอยู่