 |
| โปสเต้อละครเวที |
หลังจากที่สลบเหมือบมาเป็นเวลาสามวันเหตุเพราะรับประทานยากล่อมประสาทเนื่องจากหน้าบวมจากการฉีกโบทอกซ์(แหมๆๆ มาเกาหลีแล้วไม่อัพสวยก็เหมือนมาเมืองไทยแล้วไม่ได้ไปวัดพระแก้วน่ะแหละ) ก็เลยลองมาเดิน Survey แถวบ้านดูว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง แถวบ้านโอมนั้นคือแถว แดฮักโร เป็นจุดที่รวมของโรงเรียนศิลป์ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น การแสดง วาดภาพ ร้องเพลง เต้นรำ และอื่นๆอีกมากมาย และวันสุดสัปห์ดาแบบนี้มักจะมีพวกละครเวทีของนักเรียนทั้งหลายมาเปิดแสดงให้ชม ซึ่งเราเป็นหนึงในผู้ที่อยากดูแต่ไม่รู้ว่าโรงละครอยู่แห่งหนใด แพราะการหาสถานที่ที่นี่ยากหน่อยเนื่องจากตึกหนึ่งตึกอาจมีทั้งร้านอาหาร โรงเรียน ร้านขายเสื้อผ้า บาร์ และอพาร์ตเม้นรวมอยู่ในตึกเดียวกัน จับฉ่ายมากอ่ะ แต่ยังไงก็ตามโอมคิดว่าเลือกที่พักถูกแล้วหล่ะ เพราะแดฮักโรนั้นมีแต่หนุมสาวหน้าตาดีพักอาศัยเต็มปายโหมดดดด เหอๆๆๆๆ
จากแดฮักโรก็ย้ายมาอินซาดง ที่รวมของศิลปะโบราน เครื่องปั้นดิเผา ชุดฮันบก และที่สำคัญเกี๊ยวซ่าที่อร่อยมากกกก เกี๊ยวซ่าร้านนี้ขึ้นชื่อและไหญ่มากกก อันหนึ่งเท่าฝ่ามือ เนื่องจากที่โอมนอนมาเป็นเวลาสามวันจึงหิวใส้จะขาดเลยสั่งมาสองชุด แต่โดนคุณป้าเจ้าของร้านสกัดดาวรุ่งแล้วบอกว่า "เธอกินไม่หมดหรอก มันใหญ่มาก เด๋วชั้นสั่งให่เธอเอง" เราเองก็เลยบอกว่า "เอาอะไรก็ได้ที่อร่อยๆของร้านนี้" อุเหม่....คุณป้าจัดให้เดิ๊นมาก เป็นเกี๊ยวซ่ามโหฬารหนึ่งชุดและหมี่เย็นปลาหมึกดองอีกหนึ่งชุด เป็นหมี่เย็นที่อร่อยมากกกก คลุกกับปลาหมึกดองรสชาติเผ็ดเปรี้ยว ตอนออกจากร้านคุณป้าต้องหัวเราะเพราะที่เดินของคนอิ่มท้องจะแตก.....
วันนี้อากาศไม่หนาวเลยตัดสินใจแต่งตัวซะหน่อย ใส่เสื้อคอV แจ๊กเก็ต ZARA ตัวโปรด และรองเท้าส้นสูงเหยียดฟ้าอ้ตอนเดินเล่นเนี่ยไม่เท่าไหร่ มารู้สึกตอนขึ้นลงสถานีถไฟใต้ดินเนี่ยแหละ ทำไมมันลึกจังวะ! ขากรูสั่นหยั่งกะเจ้าเข้า.... ตอนเย็นกะว่าจะมากินอาหารไทยที่อิแทวอนซักหน่อยเพราะเห็นในแผนที่มีร้านไทยอยู่ที่นึงน่าอร่อย แต่พอเดินออกมาจากสถานีรถไฟก็เดินหาจนขาลากแต่ก็ไม่เจอ แถมมีฟรั่งเดินเข้ามาคุยแล้วถามว่า "Fucking how much?" หลังจากที่ด่ามันเป็นภาษาไทยปนอังกฤษจนมันตกใจหนีไป ก็หมดอารมย์กินข้าวและตัดสินใจเรียกแท๊กซี่กลับบ้าน (ไม่ขึ้นแมร่งแล้วรถไฟใต้ดิน เจ็บเท้า อารมย์เสีย หิว!)
ฝรั่งชะตาขาด
ตอบลบคือจะไม่โกรธเลยถ้าเป็นหนุ่มเกาหลี เข้าใจชิมิ
ตอบลบ